Vaticanum Tervuriense

Door: Barbara Beyers

Terug naar alle artikels

Het Derde Vaticaans Concilie: jongeren denken mee over de toekomst van de Kerk

Hoe kijken jongeren vandaag naar de katholieke Kerk? Wat waarderen ze, wat kan beter en vooral: hoe zou de Kerk er in de toekomst kunnen uitzien? Met die vragen gingen onze leerlingen aan de slag tijdens de lessen godsdienst: het Derde Vaticaans Concilie, een eigentijdse en creatieve nabootsing van een kerkvergadering waarin niet alleen geluisterd werd naar traditie, maar ook ruimte was voor kritische vragen en frisse ideeën.

In de rol van kardinalen en andere deelnemers gingen de leerlingen met elkaar in gesprek over drie centrale vragen: wat doet de Kerk goed en moet zeker behouden blijven? Waar schiet ze tekort en waarom haken jongeren soms af? En welke vernieuwende voorstellen kunnen de Kerk opnieuw relevant maken voor de wereld van vandaag?

Er werd niet zomaar gediscussieerd. De leerlingen kregen de kans om hun eigen mening te formuleren, elkaar uit te dagen en concrete voorstellen te doen. Net zoals op een echt concilie, werd er uiteindelijk ook gestemd. Eén voorstel kreeg de meeste steun en werd officieel aan de 'paus' overhandigd, met de belofte om ermee aan de slag te gaan.

Bij dit alles stond een bijzonder begrip centraal: aggiornamento. Dit Italiaanse woord betekent letterlijk 'bij de tijd brengen'. Het werd bekend dankzij paus Johannes XXIII, die het gebruikte als inspiratie voor het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Hij wilde de Kerk uitnodigen om de ramen open te zetten, voeling te houden met de veranderende wereld en haar boodschap op een eigentijdse manier uit te dragen. Niet door haar traditie zomaar los te laten, maar door te blijven zoeken naar manieren om betekenisvol te zijn in de samenleving van vandaag. Precies die gedachte stond ook centraal in ons Derde Vaticaans Concilie. Het project maakte duidelijk dat geloof, Kerk en traditie geen onderwerpen uit een ver verleden hoeven te zijn. Ze kunnen ook vandaag aanleiding geven tot boeiende gesprekken, kritische reflectie en vernieuwende ideeën. Want wie over de toekomst van de Kerk spreekt, kan moeilijk voorbijgaan aan de stem van de jongeren.

Een concilie in Tervuren, met een duidelijke boodschap: jongeren willen niet alleen gehoord worden, ze hebben ook iets te vertellen.