Onze zesdejaars Humane Wetenschappen beleefden een boeiende dag in het Museum Dr. Guislain in Gent. Met het openbaar vervoer trokken we samen naar het museum, wat meteen zorgde voor een gezellige en ontspannen start van de uitstap. Eenmaal aangekomen werden we ondergedompeld in een wereld waar kunst, psychologie en geschiedenis elkaar op een bijzondere manier ontmoeten. Het museum nodigde ons uit om met een open blik na te denken over psychische kwetsbaarheid en over hoe belangrijk begrip en verdraagzaamheid zijn in onze samenleving.
Een van de hoogtepunten van de dag was zonder twijfel de tentoonstelling van Roger Ballen: Drawing Meets Photography. Zijn mysterieuze en vervreemdende beelden lieten niemand onberoerd. Vogels, ratten, maskers, krassen en lichamen vulden de ruimtes van de oude psychiatrische gebouwen en zorgden voor een bijzondere sfeer. De grens tussen werkelijkheid en verbeelding leek voortdurend te vervagen. De scènes waren tegelijk absurd en herkenbaar, verwarrend en fascinerend. Het voelde alsof we niet enkel naar kunst keken, maar zelf deel werden van zijn “Ballenesque theater”. De tentoonstelling nam ons mee naar de diepere lagen van de menselijke psyche en zette ons aan het denken over identiteit, chaos, dromen en het onderbewuste.
Daarnaast bezochten we ook de tijdelijke tentoonstelling Eigen huis, samengesteld door schrijver Erwin Mortier. Na dertig jaar keerde hij terug naar het museum en dook hij opnieuw in de depots vol vergeten voorwerpen en verhalen. De tentoonstelling bracht een eigenzinnige verzameling samen van foto’s, boeken, kunstwerken, meubels, archiefstukken en persoonlijke objecten. Het resultaat was een poëtische wandeling door herinneringen, melancholie en menselijke kwetsbaarheid. De expo week bewust af van de traditionele paden en nodigde ons uit om op een andere manier te kijken naar wat mensen bewaren, vergeten of koesteren.
Tijdens de middag genoten we van een gezellige picknick in de binnentuin van het psychiatrisch centrum. In een rustige en aangename omgeving aten we samen. Ook de invloed van de “morele therapie” op de architectuur van zorginstellingen kwam ter sprake. Het was bijzonder om te merken hoe de omgeving vroeger bewust werd ontworpen om rust, structuur en herstel te bevorderen. Kunst en geschiedenis brachten ons dichter bij thema’s zoals menselijkheid, kwetsbaarheid en empathie. Het Museum Dr. Guislain liet ons nadenken, voelen en verwonderen.
