De laatste maand van het jaar is traditioneel een bijzonder drukke periode op onze school. December brengt immers een waaier aan emoties met zich mee: vreugde en verwachting, grote inspanningen en mooie overwinningen, maar soms ook teleurstellingen. Het is een tijd waarin alles samenkomt.
Met de start van de Advent begonnen we samen af te tellen naar Kerstmis. Advent is een periode van wachten en voorbereiden: we staan even stil, kijken vooruit en leven toe naar het licht en de warmte van Kerstmis. Dat vreugdevolle feest, dat draait om verbondenheid en hoop, komt elk jaar opnieuw heel dichtbij en daar kijken we met z’n allen enorm naar uit. Ook de goedheilig man passeerde nog even op school om iedereen een hart onder de riem te steken en veel succes te wensen. Voor onze leerlingen brak intussen de fase van de laatste loodjes aan: veel studeren, zwoegen, zweten en blokken, afgewisseld met proefwerken en examens. Ook voor de leerkrachten waren het stevige weken, met stapels verbeterwerk, evaluaties, vak- en klastitulariscommentaren en klassenraden die opnieuw een ware marathon vormden.
Te midden van die drukte werd de school stilaan opgefleurd met kerstversiering en kerstbomen. De warme sfeer en de blijde verwachting van Kerstmis boden een mooi tegengewicht voor de examenstress die overal voelbaar was. Na de examens werden de rapporten zorgvuldig uitgedeeld en per leerling besproken, zodat iedereen met een correct en eerlijk gevoel aan de kerstvakantie kon beginnen. Ook werd er op school tijd genomen voor kleine, warme initiatieven die echt verbinden. Leerlingen pakten voedselpakketten in, schreven kerstkaartjes om bij de pakketten te steken en gingen in korte gesprekken met elkaar en de leerkrachten dieper in op het thema kansarmoede. Ook werd er geluisterd naar het moderne kerstverhaal. Dit luisterverhaal kwam helemaal tot leven dankzij de leerkrachten, creatief uitgewerkt en boordevol leuke jingels. Ook schreven de leerlingen kerstkaartjes voor bewoners van een woonzorgcentrum, zodat de feestdagen voor anderen ook een stukje warmte en aandacht zouden brengen.
Het waren zonder twijfel drukke weken op HHC, maar tegelijk ook weken die verbondenheid, warmte en samenhorigheid uitstralen. Precies dat maakt deze periode zo bijzonder.
